ناتوان

جوانی چنین گفت روزی به پیری
که چون است با پیریت زندگانی ۱

بگفت اندرین نامه حرفی است مبهم
که معنیش جز وقت پیری ندانی ۲

تو، به کز توانایی خویش گویی
چه می‌پرسی از دوره‌ی ناتوانی ۳

جوانی نکودار، کاین مرغ زیبا
نماند در این خانه‌ی استخوانی ۴

متاعی که من رایگان دادم از کف
تو گر می‌توانی، مده رایگانی ۵

هر آن سرگرانی که من کردم اول
جهان کرد از آن بیشتر، سرگرانی ۶

چو سرمایه‌ام سوخت، از کار ماندم
که بازی است، بی‌مایه بازارگانی ۷

از آن برد گنج مرا، دزد گیتی
که در خواب بودم گه پاسبانی ۸