خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از حسرت، عشق، و وابستگی به معشوق سخن میگوید. شاعر از حالات دلهای عاشق، نیاز به یار، و تأثیر عشق بر روح و جان انسان میسراید. مفاهیمی همچون توکل، حسرت، و مستی عشق در این ابیات بهچشم میخورد.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی دارد. همچنین، برخی مفاهیم مانند مستی و حسرت ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد.
شماره ۳۹۵ - گر عسس مال کسی از دزد معنی می گرفت
گر عسس مال کسی از دزد معنی می گرفت
هر دل آیینه از دست تو حالی می گرفت ۱
می نمودم وسعت آباد توکل را به او
گر کسی باج از دیار بینوایی می گرفت ۲
از می حسرت دل هشیار عاشق مست بود
عمرها از دست ساقی جام خالی می گرفت ۳
می نوشتم گر حدیث خال می شد وصف زلف
گر زبان خامه ام در شعر حالی می گرفت ۴
گر اسیر از شوقت آهی در بیابان می کشید
گرد مجنون تا قیامت بوی لیلی می گرفت ۵
هر دل آیینه از دست تو حالی می گرفت ۱
می نمودم وسعت آباد توکل را به او
گر کسی باج از دیار بینوایی می گرفت ۲
از می حسرت دل هشیار عاشق مست بود
عمرها از دست ساقی جام خالی می گرفت ۳
می نوشتم گر حدیث خال می شد وصف زلف
گر زبان خامه ام در شعر حالی می گرفت ۴
گر اسیر از شوقت آهی در بیابان می کشید
گرد مجنون تا قیامت بوی لیلی می گرفت ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹۴ - فرصت مجنون اگر دنبال محمل می گرفت
گوهر بعدی:شماره ۳۹۶ - جلوه حسن تو بس در صورت و معنی گرفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.