شاعر در این شعر از عشق و اشتیاق خود به معشوق می‌گوید و بیان می‌کند که چگونه این احساسات را در قالب کلمات و نامه‌ها بیان خواهد کرد. او از سوختن و فداکاری برای معشوق سخن می‌گوید و تصمیم دارد احساساتش را با اشک و مهر بر صفحه‌ای بنویسد. همچنین، شاعر به زیبایی‌های طبیعت و ارتباط آن با عشق اشاره می‌کند و در پایان، از نسخه‌ای از دفتر بینش سخن می‌گوید که قرار است خلاصه‌ای از عالم را در خود جای دهد.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
شماره ۳۷۷ - نامه شوق تو را گر مختصر خواهم نوشت
بیشتر از بیشتر از بیشتر خواهم نوشت ۱
سوختم تا پاره ای از خود خبردارت کنم
شکوه خوی تو بر بال شرر خواهم نوشت ۲
صفحه اشکم به مهر پاره های دل رسید
بعد از این رنگین رقمها در نظر خواهم نوشت ۳
نامه من می بری قاصد زبانت لال باد
آنچه بنوشتم به او بار دگر خواهم نوشت ۴
در چمن تا بلبل از پروانه نشناسد کسی
حرفی از خوی تو بر گلبرگ تر خواهم نوشت ۵
نسبت خط تا نگیرد نسخه از رنگ مداد
وصف ماه رویش از آب گهر خواهم نوشت ۶
نسخه ای از دفتر بینش به دست آورده ام
جمع و خرج هر دو عالم مختصر خواهم نوشت ۷
گر دماغ نسخه برداری رسا گردد اسیر
نسخه بینش به نام چشم تر خواهم نوشت ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
