خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از عشق و جنون ناشی از آن سخن می‌گوید. او از درد فراق و بی‌قراری دلش در غیاب معشوق می‌نالد و خود را همچون پروانه‌ای می‌بیند که دور چراغ عشق می‌گردد. شاعر از تأثیر عشق بر روح و روان خود می‌گوید و اینکه این عشق، او را به موجودی شیدا و بی‌قرار تبدیل کرده است.
متن دارای مضامین عاشقانه عمیق و استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، مفاهیمی مانند جنون عشق و درد فراق نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی و فکری دارد.
شماره ۲۶۴ - گرد کلفت در جنون درد ایاغم گشته است
گرد کلفت در جنون درد ایاغم گشته است
طره آشفتگی موی دماغم گشته است ۱
شب که از یاد رخت در آتش دل بوده ام
صبح چون پروانه بر گرد چراغم گشته است ۲
عشق جایی جز دل تنگم نمی گیرد قرار
شعله شیدا بلبل گلهای باغم گشته است ۳
در بهار عشق آتش خاکروب گلشن است
شعله فرش سایه دیوار باغم گشته است ۴
بسکه طی کردم ره صحرای شوق او اسیر
خضر مجنون بیابان سراغم گشته است ۵
طره آشفتگی موی دماغم گشته است ۱
شب که از یاد رخت در آتش دل بوده ام
صبح چون پروانه بر گرد چراغم گشته است ۲
عشق جایی جز دل تنگم نمی گیرد قرار
شعله شیدا بلبل گلهای باغم گشته است ۳
در بهار عشق آتش خاکروب گلشن است
شعله فرش سایه دیوار باغم گشته است ۴
بسکه طی کردم ره صحرای شوق او اسیر
خضر مجنون بیابان سراغم گشته است ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۳ - کار نفس ز جلوه رنگین گذشته است
گوهر بعدی:شماره ۲۶۵ - گلشن ز جلوه تو پریخانه گشته است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
