شماره ۲۵۹ - با سمند تو مگر مه به گرو تاخته است

با سمند تو مگر مه به گرو تاخته است
که ز رفتار فرومانده و دل باخته است ۱

بنویسید به صیاد ز خون دل من
که گرفتاری مرغان قفس ساخته است ۲

در گلستان به چه رو چهره تواند گشتن
گل که در پیش تو صد جا سپر انداخته است ۳

کی شود از غمت افسرده که این سینه گرم
بهر مرغ دل از آتش قفسی ساخته است ۴

گر نگنجد به دلم غیر خیالت چه عجب
آنکه این آینه را ساخته پرداخته است ۵

بهر مرغ دلش از سینه صد چاک اسیر
زخم شمشیر تو طرح قفس انداخته است ۶