خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر به زیبایی‌های معشوق و عشق عمیق خود اشاره می‌کند. او بهشت را در مقایسه با کوی معشوق ناچیز می‌داند و عشق را فراتر از بهار و طبیعت توصیف می‌کند. شاعر از اشک‌هایش به عنوان آیینه‌ای پاک یاد می‌کند و محبت را برتر از هر دین و کفر می‌داند. در نهایت، او تنها آرزویش را معشوق می‌داند.
متن دارای مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند 'کفر در لباس دین' نیاز به درک عمیق‌تری از مفاهیم فلسفی و عرفانی دارد.
شماره ۲۵۶ - هر چند بهشت دلنشین است
هر چند بهشت دلنشین است
از کوی تو یک گل زمین است ۱
چون شکر شکست دل نگویم
صد گنج به زیر این نگین است ۲
عشق تو بهار یک چمن نیست
شوقم به هزار جا رهین است ۳
شرمنده منت که باشم
چشم تو کرشمه آفرین است ۴
از صیقل اشک پاک بینان
آیینه آسمان زمین است ۵
آمیزش کام با محبت
کفر است که در لباس دین است ۶
جز هیچ ندارم آرزویی
چیزی که اسیر دارم این است ۷
از کوی تو یک گل زمین است ۱
چون شکر شکست دل نگویم
صد گنج به زیر این نگین است ۲
عشق تو بهار یک چمن نیست
شوقم به هزار جا رهین است ۳
شرمنده منت که باشم
چشم تو کرشمه آفرین است ۴
از صیقل اشک پاک بینان
آیینه آسمان زمین است ۵
آمیزش کام با محبت
کفر است که در لباس دین است ۶
جز هیچ ندارم آرزویی
چیزی که اسیر دارم این است ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۵ - آهم از بس که آتشین است
گوهر بعدی:شماره ۲۵۷ - بسترم تیغ و زخم بالین است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
