شماره ۲۴۲ - بزم حیرت را چراغ از دیده ما روشن است

بزم حیرت را چراغ از دیده ما روشن است
آنچنان کز اشک مجنون چشم صحرا روشن است ۱

ناخدا داند که طوفان است او را سرنوشت
گر سوادش از خط یک موج دریا روشن است؟ ۲

بسکه ذوق دیدنت داریم بعد از سوختن
دیده آیینه هم از صحبت ما روشن است ۳

بازوی فرهاد را نازم که شد خاک و هنوز
از شرار تیشه او چشم خارا روشن است ۴