خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از حافظ، بیانگر احساسات عاشقانه و عرفانی است. شاعر از کمبودهای خود در برابر عظمت معشوق و جهان سخن میگوید و به ناتوانی انسان در درک کامل زیباییهای الهی اشاره میکند. همچنین، از نقش تقدیر و مشیت الهی در زندگی انسان یاد میکند.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۲۸ - پیش سامان سرشکم مایه دریا کم است
پیش سامان سرشکم مایه دریا کم است
بهر طغیان جنونم وسعت صحرا کم است ۱
هر چه بینی پرتوی از حسن عالمگیر اوست
جلوه بسیار است اما دیده بینا کم است ۲
گر شراب کم دهد ساقی گناه ظرف توست
ورنه در میخانه توفیق که از مینا کم است ۳
خانه بر دوشی نمی داند چو عاشق گردباد
هرزه گردی همچو او در دامن صحرا کم است ۴
بهر طغیان جنونم وسعت صحرا کم است ۱
هر چه بینی پرتوی از حسن عالمگیر اوست
جلوه بسیار است اما دیده بینا کم است ۲
گر شراب کم دهد ساقی گناه ظرف توست
ورنه در میخانه توفیق که از مینا کم است ۳
خانه بر دوشی نمی داند چو عاشق گردباد
هرزه گردی همچو او در دامن صحرا کم است ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۷ - فغانم از دل دیوانه گرم است
گوهر بعدی:شماره ۲۲۹ - حرف بی صرفه و بیتابی اظهار کم است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.