خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، به موضوعاتی مانند عشق، نامحرمی، تقدیر و رابطهی عاشق و معشوق میپردازد. شاعر از عناصری مانند زلف، چشم، چراغ، آیینه و دعا استفاده کرده تا احساسات عمیق و پیچیدهی عشق را بیان کند. در این شعر، مفهوم «نامحرم» به عنوان مانعی در راه عشق و شناخت حقیقی معشوق تصویر شده است.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانهی این شعر ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعارهها و کنایههای بهکاررفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارند تا بهدرستی درک شوند.
شماره ۲۲۴ - گر شود همسایه زلفت صبا نامحرم است
گر شود همسایه زلفت صبا نامحرم است
ور شود همخوابه چشمت حیا نامحرم است ۱
شد چراغم روشن از خاکستر بخت سیاه
بعد از این آیینه دل را صفا نامحرم است ۲
تا دعای دوست شد ورد دل خلوت نشین
گر اثر باشد زبان وقت دعا نامحرم است ۳
آشنای عشق را با روشنایی کار نیست
کلبه تاریک عاشق را ضیا نامحرم است ۴
حسن را هر چند حیرت پاسبان باشد اسیر
گر شود آیینه او چشم ما نامحرم است ۵
ور شود همخوابه چشمت حیا نامحرم است ۱
شد چراغم روشن از خاکستر بخت سیاه
بعد از این آیینه دل را صفا نامحرم است ۲
تا دعای دوست شد ورد دل خلوت نشین
گر اثر باشد زبان وقت دعا نامحرم است ۳
آشنای عشق را با روشنایی کار نیست
کلبه تاریک عاشق را ضیا نامحرم است ۴
حسن را هر چند حیرت پاسبان باشد اسیر
گر شود آیینه او چشم ما نامحرم است ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۳ - در بر دل تو و دل دلبر ماست
گوهر بعدی:شماره ۲۲۵ - دایم ز تمنای تو دل در نظر ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.