خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی، با استفاده از تصاویر زیبایی مانند باغ، گل، شمع و پروانه، به بیان احساسات عمیق و آتشین دل میپردازد. شاعر از عشق، جذابیت معشوق و تأثیر آن بر دل سخن میگوید و از رنجها و حیلههای عشق نیز یاد میکند.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۱۰ - جلوه باغ نظر و چهره گلستان دل است
جلوه باغ نظر و چهره گلستان دل است
طره بی سر و سامان سرو سامان دل است ۱
اینقدر حیله ندانم ز که آموخته است
می خورد خون دل اما قسمش جان دل است ۲
دیده در پرده کند شمع تماشا روشن
شب قدری که تماشای تو مهمان دل است ۳
جلوه هر نفسم شعله آتشبار است
سینه پروانه شود جوش چراغان دل است ۴
طره بی سر و سامان سرو سامان دل است ۱
اینقدر حیله ندانم ز که آموخته است
می خورد خون دل اما قسمش جان دل است ۲
دیده در پرده کند شمع تماشا روشن
شب قدری که تماشای تو مهمان دل است ۳
جلوه هر نفسم شعله آتشبار است
سینه پروانه شود جوش چراغان دل است ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۹ - گردش چشم او ایاغ دل است
گوهر بعدی:شماره ۲۱۱ - توفیق زاده نظر پاک من دل است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.