شماره ۱۷۴ - به بزم عشق نه تنها دل شکسته پر است

به بزم عشق نه تنها دل شکسته پر است
پیاله می و دست نگار بسته پر است ۱

کنم به رنگ دگر هر نفس پر افشانی
زگرد راه تو گلهای دسته بسته پر است ۲

به دامگاه تو عمر سخن دراز شود
دل دویده پر و معنی نبسته پر است ۳

به فال گوش رمیدن نشسته طاقت ما
که گوشها ز سخنهای جسته جسته پر است ۴

شکار من ز چه رو یاد آن سوار کند
که در حصار غبارش غزال خسته پر است ۵

دلم زفیض جنون خونبهای میکده ها
خرابه کهنه ام از توبه شکسته پر است ۶

دلم گداخت زقرب اسیر و لطف کسی
که نقش سجده اگر در رهش نشسته پر است ۷