شماره ۱۷۱ - تنگ غم تو خانه دل از هوا پر است

تنگ غم تو خانه دل از هوا پر است
لب از ترانه خالی و گوش از نوا پر است ۱

در دام شکوه ناله شکستن چه لازم است
دنیا فراخ و سلسله بسیار و جا پر است ۲

از خاطرش اراده نظاره برده ایم
آیینه داغ شو که دل او ز ما پر است ۳

جوش بهار گردش چشم سیاه کیست
صد شیشه گشت خالی و جام هوا پر است ۴

بی خون من بهار ستم گل نمی کند
پیمانه ام ز شبنم باغ وفا پر است ۵