خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به بیان احساسات و حالات درونی شاعر می‌پردازد که با استفاده از استعاره‌هایی مانند باده، نشئه، و درد، به توصیف حالات عاشقانه و روحی خود می‌پردازد. شاعر از تنهایی، درد عشق، و تأثیرات آن بر روح و روان خود سخن می‌گوید.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند باده و مستی ممکن است برای سنین پایین‌تر مناسب نباشد.
شماره ۱۶۲ - باده کامل عیار جوش خود است
باده کامل عیار جوش خود است
نشئه چابک سوار هوش خود است ۱
نتوان شد غبار خاطرها
حرف ما آشنای گوش خود است ۲
چه اثرها ز ناله می چینم
بیکسی گوش بر سروش خود است ۳
درد می شد غبارم از مستی
دل همان در خمار جوش خود است ۴
چه گواراست زهر دشنامش
آنقدر نوش ما که نوش خود است ۵
داد ازخنده های یار اسیر
هم نمک هم نمک فروش خود است؟ ۶
نشئه چابک سوار هوش خود است ۱
نتوان شد غبار خاطرها
حرف ما آشنای گوش خود است ۲
چه اثرها ز ناله می چینم
بیکسی گوش بر سروش خود است ۳
درد می شد غبارم از مستی
دل همان در خمار جوش خود است ۴
چه گواراست زهر دشنامش
آنقدر نوش ما که نوش خود است ۵
داد ازخنده های یار اسیر
هم نمک هم نمک فروش خود است؟ ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۱ - هر دل از یاد تو مرغ چمن را زخود است
گوهر بعدی:شماره ۱۶۳ - دل بی درد ز افسردن حالش پیداست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
