خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از زبان شاعر به مخاطب خطاب می‌شود و از دورویی، فریب، و ظاهرسازی در زندگی انتقاد می‌کند. شاعر به مخاطب هشدار می‌دهد که چگونه دیگران او را با نیرنگ و فریب می‌فریبند و چگونه آرزوهای بلند و توکل او را دستاویزی برای فریب قرار می‌دهند. همچنین، اشاره‌ای به مظلومیت و ستم‌کشی دارد و از بی‌خبری مخاطب از حقیقت خودش می‌گوید.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و انتقادی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند نیرنگ و فریب ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.
شماره ۱۴۴ - دلی ز دور به صد رنگ می نمایندت
دلی ز دور به صد رنگ می نمایندت
چو آب گشت دلت سنگ می نمایندت ۱
تو مست باده نیرنگ و مطربان پرکار
چه نغمه ها ز یک آهنگ می نمایندت ۲
توکل تو بلند است و آرزو فربه
قبای فقر از آن تنگ می نمایندت ۳
دلت چو سخت ستم شد به اشک مظلومان
حباب را گره سنگ می نمایندت؟ ۴
خبر زخویش نداری و ساقیان فریب
هزار جلوه به یکرنگ می نمایندت ۵
چه وصله ها زده صحرا به چاک خرقه فقر
ز بخیه کاری فرسنگ می نمایندت؟ ۶
اسیر سایه خمهای باده در مستی
نشان مسند و اورنگ می نمایندت ۷
چو آب گشت دلت سنگ می نمایندت ۱
تو مست باده نیرنگ و مطربان پرکار
چه نغمه ها ز یک آهنگ می نمایندت ۲
توکل تو بلند است و آرزو فربه
قبای فقر از آن تنگ می نمایندت ۳
دلت چو سخت ستم شد به اشک مظلومان
حباب را گره سنگ می نمایندت؟ ۴
خبر زخویش نداری و ساقیان فریب
هزار جلوه به یکرنگ می نمایندت ۵
چه وصله ها زده صحرا به چاک خرقه فقر
ز بخیه کاری فرسنگ می نمایندت؟ ۶
اسیر سایه خمهای باده در مستی
نشان مسند و اورنگ می نمایندت ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۳ - خط بر سرهر حرف چو تقویم کشندت
گوهر بعدی:شماره ۱۴۵ - داغ تو ز بسکه سینه تاب است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
