خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این شعر از عشق و یاد معشوق سخن میگوید و با تصاویری مانند نوای عندلیب، گلها و باغ، احساسات شاعر را بیان میکند. شاعر آرزو میکند که جای عندلیب باشد تا با معشوق ارتباط برقرار کند.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، این شعر نیاز به درک ادبیات کلاسیک دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد توسعه مییابد.
شماره ۱۳۵ - می پرستی می دهد یادم نوای عندلیب
می پرستی می دهد یادم نوای عندلیب
غلغل میناست در گوشم صدای عندلیب ۱
عشق با معشوق یاران مصاحب کافری است
آشنای گل نگردد آشنای عندلیب ۲
یاد او در خاطرم گل سینه گلزار وفا
بیقراریهای دل پروازهای عندلیب ۳
تا نیاید در چمن گل بر رخ مل بشکفد
بزم دارد باغ از شوق رسای عندلیب ۴
پرتو خورشید گل از خواب بیدارش کند
کاش من یک صبح می بودم به جای عندلیب ۵
غلغل میناست در گوشم صدای عندلیب ۱
عشق با معشوق یاران مصاحب کافری است
آشنای گل نگردد آشنای عندلیب ۲
یاد او در خاطرم گل سینه گلزار وفا
بیقراریهای دل پروازهای عندلیب ۳
تا نیاید در چمن گل بر رخ مل بشکفد
بزم دارد باغ از شوق رسای عندلیب ۴
پرتو خورشید گل از خواب بیدارش کند
کاش من یک صبح می بودم به جای عندلیب ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۴ - روز وصل است انتظار غریب
گوهر بعدی:شماره ۱۳۶ - از شوق دیده عقل چو تدبیر می گداخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.