شماره ۱۲۶ - مست نازی نتوان گفت که ما را دریاب

مست نازی نتوان گفت که ما را دریاب
سوی خود بین و دل اهل وفا را دریاب ۱

هر نسیمی که وزد نامه فارغبالی است
خار صحرای جنون باش و هوا را دریاب ۲

این خزانی است که از رشحه گل بسیار است؟
تا به کف آینه داری دل ما را دریاب ۳

آه سرد از تو چه پنهان نفس سوخته است
یک ره این شعله خاشاک نما را دریاب ۴