خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از عناصر طبیعت مانند میخانه، ابروها، نرگس، آهو، گلشن و آب برای بیان احساسات شاعرانه استفاده می‌کند. شاعر از عشق و شوق سخن می‌گوید و از تأثیرات عمیق آن بر جهان هستی یاد می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۱۱ - قبله عالم میخانه خم ابروها
قبله عالم میخانه خم ابروها
گردش نرگس مستانه رم آهوها ۱
سیر گلشن کن اگر تشنه دیدار خودی
آب از چشمه آیینه رود در جوها ۲
عالم آواره شوقند چه خورشید و چه ماه
سوده پای فلک از شوق تو تا زانوها ۳
دعوی این بس که ز کوشش همه رسوا شده ایم
حلقه در گوش کمان تو خم ابروها ۴
گردش نرگس مستانه رم آهوها ۱
سیر گلشن کن اگر تشنه دیدار خودی
آب از چشمه آیینه رود در جوها ۲
عالم آواره شوقند چه خورشید و چه ماه
سوده پای فلک از شوق تو تا زانوها ۳
دعوی این بس که ز کوشش همه رسوا شده ایم
حلقه در گوش کمان تو خم ابروها ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۰ - زنجیری طره ات ختنها
گوهر بعدی:شماره ۱۱۲ - ای گلشن از بهار خیال تو سینه ها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
