شماره ۹۲ - هر چند تپید بسمل ما

هر چند تپید بسمل ما
خندان تر گشت قاتل ما ۱

گر برق ز آبرو نیفتد
خجلت زدگی است حاصل ما ۲

در سینه دگر سخن نمانده است
جای دل اوست یا دل ما ۳

دیوانه آن نزاکت خو
شد زلف پری سلاسل ما ۴

می جوشد خنده از گل او
می روید لاله از گل ما ۵

گوشی نکشید گوش دردی
فریاد ز حسرت دل ما ۶

در سینه گلستان نگنجد
زخمی که شکفته در دل ما ۷

بر دوری ما چرا نخندد
جامی زده حسرت از دل ما ۸

از زخم نهان که بیشتر باد
گل کرد بهار در گل ما ۹

کس را به سخن نمی گذارد
گر قاتل ماست قاتل ما ۱۰

چندانکه اسیر درد دیدیم
آسان تر گشت مشکل ما ۱۱