خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از حسرت و ناامیدی شاعر نسبت به بی‌توجهی و فراموشی دیگران سخن می‌گوید. او از عشق و وفایی که نادیده گرفته شده، رنج‌های پنهان، و غم‌هایی که با ظاهری زیبا پوشانده شده‌اند، گلایه می‌کند. همچنین، اشاره‌ای به تأثیرات منفی غفلت و بی‌توجهی بر آموزش و روابط انسانی دارد.

محتوا شامل مضامین عاطفی پیچیده، انتقاد اجتماعی و اشارات غیرمستقیم به رنج‌های روحی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد.

مشاهده کامل

شماره ۷۸ - چه حرف مهر و وفا گوش کرده ای از ما

چه حرف مهر و وفا گوش کرده ای از ما
چه دیده ای که فراموش کرده ای از ما ۱

بهار سوختگی چاک دلق عریانی است
چه شعله ها که قصب پوش کرده ای از ما ۲

مباد دردسر قیل و قالت ای غفلت
چراغ مدرسه خاموش کرده ای از ما ۳

تبسمی که نمکپوش کرده ای از دل
ترحمی که جفا کوش کرده ای از ما ۴

به جان مشرب ما می خورد ورع سوگند
چه توبه ها که قدح نوش کرده ای از ما ۵

خمار حوصله سوز است نشئه رنگین تر
غمی که باده سرجوش کرده ای از ما ۶

اسیر منفعل از آرزو نمی گردی
چه حلقه ها که نه در گوش کرده ای از ما ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۷ - گر ندانی تا قیامت راز ما
گوهر بعدی:شماره ۷۹ - گردش چشم تغافل ساغر لبریز ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.