خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی و غنایی است که از عناصر طبیعت مانند زلف ساقی، سبحه، زنار، برگ باغ، آیینه، طوطی، خار، غنچه و گل برای بیان مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی استفاده می‌کند. شاعر از ناامیدی و غفلت از کار خود سخن می‌گوید و به رابطه بین عناصر مختلف طبیعت و حالات درونی انسان اشاره می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعاری است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، برخی از واژه‌ها و مفاهیم ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۷۶ - زلف ساقی گر نیندازد گره در کار ما
زلف ساقی گر نیندازد گره در کار ما
سبحه گردد شرمسار زهد از زنار ما ۱
برگ باغ بی ثمر آیینه آیینه شد
شهپر طوطی شود خار سر دیوار ما ۲
در پناه غنچه ریگ روان سر کرده (ایم)
منتی از اختلاط گل ندارد خار ما ۳
نا امیدی کارش از مطلب روایی هم گذشت
خاطر ما بیش از این غافل مباش از کار ما ۴
سبحه گردد شرمسار زهد از زنار ما ۱
برگ باغ بی ثمر آیینه آیینه شد
شهپر طوطی شود خار سر دیوار ما ۲
در پناه غنچه ریگ روان سر کرده (ایم)
منتی از اختلاط گل ندارد خار ما ۳
نا امیدی کارش از مطلب روایی هم گذشت
خاطر ما بیش از این غافل مباش از کار ما ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۵ - ارغوان زار شفق یک آتش بی دود ما
گوهر بعدی:شماره ۷۷ - گر ندانی تا قیامت راز ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
