شماره ۴۳ - عشق ساغر داده شوق تشنه دیدار مرا

عشق ساغر داده شوق تشنه دیدار مرا
خواب آسایش نبیند چشم بیدار مرا ۱

هر نفس از ساغر اشکم بهاری تر دماغ
خوی او برخود شگون دانسته آزار مرا ۲

بی محبت سازی از مطرب جدا افتاده ام
ناله ای هردم پریشان می کند تار مرا ۳

هرکف خاکسترم رنگ بهار دیگر است
بوی گل آتش به دامن می زند خار مرا ۴

چون شرر در پرنیان شعله خوابم می برد
دیده گلشن ندارد بخت بیدار مرا ۵

حاصلم را باغبان پیش از دمیدن دیده بود
سبزکرد از سایه مژگان غم خار مرا ۶

از گره خالی مبادا رشته کارم اسیر
تا دگر از سبحه نشناسند زنار مرا ۷