خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از تشبیهات طبیعت و عناصر آن مانند نرگس، شیشه، آهو و شیر برای بیان احساسات و اندیشه‌های شاعر استفاده می‌کند. شاعر از خداوند می‌خواهد که وحشیان را رام کند و تغافل را پیشه سازد. همچنین، متن به زیبایی‌های طبیعت و تأثیر آن بر اندیشه‌ها اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال دشوار باشد. همچنین، استفاده از تشبیهات و استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۴ - فسونی خوانده چشمت شیشه ها را
فسونی خوانده چشمت شیشه ها را
که نرگسدان کند اندیشه ها را ۱
خدایا وحشیان را رام ما کن
نخستین این تغافل پیشه ها را ۲
مه نو در شفق خوش می نماید
به طاق ابرویش نه شیشه ها را ۳
هر آهی بلبلی یا باغبانی
غمش گلزارکرد اندیشه ها را ۴
نظر هر چند دهقان حریصی است
نفس از دل برآرد ریشه ها ۵
اسیر از چشم آهو می گریزد
به شیران تنگ دارد بیشه ها را ۶
که نرگسدان کند اندیشه ها را ۱
خدایا وحشیان را رام ما کن
نخستین این تغافل پیشه ها را ۲
مه نو در شفق خوش می نماید
به طاق ابرویش نه شیشه ها را ۳
هر آهی بلبلی یا باغبانی
غمش گلزارکرد اندیشه ها را ۴
نظر هر چند دهقان حریصی است
نفس از دل برآرد ریشه ها ۵
اسیر از چشم آهو می گریزد
به شیران تنگ دارد بیشه ها را ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳ - یا جلوه مده فرشته ها را
گوهر بعدی:شماره ۱۵ - به دل دوزد نگاهت سینه ها را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
