خلاصه و رده‌بندی سنی 15+

شاعر در این متن از حالات درونی خود سخن می‌گوید، از تنهایی، بی‌دلی و عشق به معشوق. او گاه از بدی‌ها و گاه از خودپرستی رنج می‌برد و مدت‌ها در آرزوی دیدار یار بوده است. تغییر حالات او مانند ماه در سیاهی شب و ماهی در دست توصیف شده است.

متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادها ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

مشاهده کامل

شماره ۳ - گاه با خود نشسته ام ز بدی

گاه با خود نشسته ام ز بدی
گاه برخاسته ز فکر خودی ۱

من درویش زار بی دل و یار
مدتی در هوای آن دلدار ۲

بوده ام گه ز خاست،گه ز نشست
ماه در سی و ماهی اندر شست ۳
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) قالب: مثنوی تعداد ابیات: ۳ ۳۰۸
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲ - روضة المذنبین احمد جام
گوهر بعدی:شماره ۴ - نقطه سه باشد ای گزین آرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.