خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که در رثای فردی به نام رستم یا میر رستم سروده شده است. شعر به توصیف فضایل و ویژگی‌های او می‌پردازد، از جمله فرزندی بی‌همتا، دانش‌آموزی و عرفان. همچنین، به مرگ او و انتقالش به بهشت اشاره می‌کند و از خداوند می‌خواهد که روحش را شاد کند. در پایان، تاریخ فوت او را سال 833 هجری ذکر می‌کند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و تاریخی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره به مرگ و سوگواری نیاز به درک بالاتری از احساسات و مفاهیم انسانی دارد.
شماره ۱۱ - شاه رستم را درودی میفرستم با سلام
شاه رستم را درودی میفرستم با سلام
زانکه کس رامثل او فرزند فرزندی نبود ۱
میر رستم، شه محمد، شاه روحانی صفت
رفت ازین ویرانه و تن برد تا دار خلود ۲
دید جنت با هزاران فر و زیب آراسته
میل ازین عالم برید و اندر آن عالم فزود ۳
یا الهی، جان پاکش را بجنت شاد دار
یا غیاث المستغیثین، در خلود و در شهود ۴
روی پنهان کرد و پنهان شد ز ما آن نور چشم
سال اندر هشتصد و سی و سه بد کین رو نمود ۵
با وجود جاه و حرمت علم می جست ازاله
آشنای یار گشت و نور عرفانش ربود ۶
هرکجا ذکر تو میگویند در افواه خلق
قاسم خسته روان میراند از دیده دو رود ۷
زانکه کس رامثل او فرزند فرزندی نبود ۱
میر رستم، شه محمد، شاه روحانی صفت
رفت ازین ویرانه و تن برد تا دار خلود ۲
دید جنت با هزاران فر و زیب آراسته
میل ازین عالم برید و اندر آن عالم فزود ۳
یا الهی، جان پاکش را بجنت شاد دار
یا غیاث المستغیثین، در خلود و در شهود ۴
روی پنهان کرد و پنهان شد ز ما آن نور چشم
سال اندر هشتصد و سی و سه بد کین رو نمود ۵
با وجود جاه و حرمت علم می جست ازاله
آشنای یار گشت و نور عرفانش ربود ۶
هرکجا ذکر تو میگویند در افواه خلق
قاسم خسته روان میراند از دیده دو رود ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰ - مرا علم ازل در سینه دادند
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - گر نگویم دگر بخواهد گفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
