شماره ۶۸۱ - غرق آن بحر محیطست دل شیدایی

غرق آن بحر محیطست دل شیدایی
غرق آن بحر چنان شو،که ازو برنایی ۱

طبل پنهان مزن،ای دوست، دگر زیر گلیم
که کلیمی و ملک سای و فلک فرسایی ۲

تا دل از زنگ هوی پاک نگردد هرگز
نتوان گفت که: چون آینه روشن رایی ۳

ز کحا میرسی،ای یار،چنین شنگ و لطیف؟
بکجا میروی،ای دوست،بدین زیبایی؟ ۴

تو پس پرده و دلها همه غرقند بخون
پرده بردار، که خورشید جهان آرایی ۵

روی آن یار بهر حال عیانست، ببین
نقد را باش چرا در گرو فردایی؟ ۶

قاسم ازجام می عشق حیات جان یافت
زاهدا، باده بکش،باد چه می پیمایی؟ ۷