شماره ۶۴۳ - سخنی می رود، ای دوست، مسلم سخنی

سخنی می رود، ای دوست، مسلم سخنی
که ز دستم ندهی، زافکه نیابی چو منی ۱

قصه روی تو داریم، بهر جای که هست
سخن از روی تو گوییم بوجه حسنی ۲

گر مرا در چمن وصل تو باری باشد
خرم آراسته باغی و مبارک وطنی! ۳

دردمندان جهان خسته و نالان گشتند
چونکه از درد تو گفتیم بهر انجمنی ۴

جمله دریای جهان گشتم و دیدم صد بار
همچو در ثمین نیست ببحر عدنی ۵

زاهد و واعظ این شهر بحقبق ماندند
پیش بلبل چه بود قصه زاغ و زغنی؟ ۶

عاقبت از رخ او زنده جاویدان شد
هر کرا تازه گلی هست بطرف چمنی ۷

دل ما خسته و حیران شده کان یار کجاست؟
تا بدریم بر یوسف خود پیرهنی ۸

قاسم از هجر تو سر گشته جاویدان شد
می زند بر سر و بر سینه که : ای وا بمنی! ۹