خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه بیانگر عشق عمیق و فنا شدن در محبوب است. شاعر از عشق خود به یار می‌گوید و تأکید می‌کند که تمام وجودش محو او شده است. او از زیبایی‌های معشوق و تأثیر آن بر خود سخن می‌گوید و از هر آنچه غیر از عشق است، بی‌اعتناست.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارند.
شماره ۶۳۲ - من عشقم و عشق من چه پرسی؟
من عشقم و عشق من چه پرسی؟
جانم همگی، ز تن چه پرسی؟ ۱
از سر تا پای محو یارم
اینست سخن، سخن چه پرسی؟ ۲
از پرتو آفتاب حسنش
کارم همه شد حسن، چه پرسی؟ ۳
پروای مدیح دوست هم نیست
از دشمن طعنه زن چه پرسی؟ ۴
از غمزه یار فتنه برخاست
زان غمزه پر فتن چه پرسی؟ ۵
ذرات وجود مست عشقند
از باده ذوالمنن چه پرسی؟ ۶
قاسم، که فنا شدست، از وی
افسانه ما و من چه پرسی؟ ۷
جانم همگی، ز تن چه پرسی؟ ۱
از سر تا پای محو یارم
اینست سخن، سخن چه پرسی؟ ۲
از پرتو آفتاب حسنش
کارم همه شد حسن، چه پرسی؟ ۳
پروای مدیح دوست هم نیست
از دشمن طعنه زن چه پرسی؟ ۴
از غمزه یار فتنه برخاست
زان غمزه پر فتن چه پرسی؟ ۵
ذرات وجود مست عشقند
از باده ذوالمنن چه پرسی؟ ۶
قاسم، که فنا شدست، از وی
افسانه ما و من چه پرسی؟ ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۳۱ - تا سر الهی ز ملاهی نشناسی
گوهر بعدی:شماره ۶۳۳ - دلا، ز باده و خم خانه که میپرسی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
