خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی، ستایشی از معشوق و عشق است. شاعر معشوق را مانند خورشید و ماه می‌ستاید و خود را بنده‌ای در برابر فرمان عشق می‌داند. او از لطف و کرم معشوق سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که در راه عشق حتی مرگ نیز ارزشمند است. همچنین، شعر به مفاهیم عرفانی مانند ادب، توحید و رضایت به قضای الهی اشاره دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۷۳ - ای آفتاب روی ترا پرده دار ماه
ای آفتاب روی ترا پرده دار ماه
بر جمله دلبران جهان خسروی و شاه ۱
ما گر کنیم طاعت و گر معصیت کنیم
جانها ز لطف و از کرم تست در پناه ۲
دنیا بشور آید و عالم تبه شود
آن دم که در عداوت من کژ نهی کلاه ۳
ای سرو ناز، تازه و تر میروی، دمی
خوش باشد ار بسوی غریبان کنی نگاه ۴
فرمان عشق هرچه که باشد بدان رویم
ما بنده ایم و صولت عشق تو پادشاه ۵
در راه عشق کشتن و آویختن بود
رنگی دگر نباشد بالاتر از سیاه ۶
گفتند عارفان که: ادب را نگاه دار
از قول پیر مدرسه و اهل خانقاه ۷
مقصود هر دو کون ببخشد بیک زمان
از دوست غیر دوست مرادی دگر مخواه ۸
تو پادشاه عشقی و قاسم گدای تست
دلها نگاه دار، که اینست شاهراه ۹
بر جمله دلبران جهان خسروی و شاه ۱
ما گر کنیم طاعت و گر معصیت کنیم
جانها ز لطف و از کرم تست در پناه ۲
دنیا بشور آید و عالم تبه شود
آن دم که در عداوت من کژ نهی کلاه ۳
ای سرو ناز، تازه و تر میروی، دمی
خوش باشد ار بسوی غریبان کنی نگاه ۴
فرمان عشق هرچه که باشد بدان رویم
ما بنده ایم و صولت عشق تو پادشاه ۵
در راه عشق کشتن و آویختن بود
رنگی دگر نباشد بالاتر از سیاه ۶
گفتند عارفان که: ادب را نگاه دار
از قول پیر مدرسه و اهل خانقاه ۷
مقصود هر دو کون ببخشد بیک زمان
از دوست غیر دوست مرادی دگر مخواه ۸
تو پادشاه عشقی و قاسم گدای تست
دلها نگاه دار، که اینست شاهراه ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۷۲ - «کان الله » گفت و «کان الله له »
گوهر بعدی:شماره ۵۷۴ - بر بیدلان گذشت و نکرد اینطرف نگاه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
