شماره ۵۶۵ - زان نکهت مشکین،که همی آید از آن سو

زان نکهت مشکین،که همی آید از آن سو
تا فانی مطلق نشوی دل نبرد بو ۱

چون مست شدی مسکن جان، لجه دریاست
هشیار شدی، جانب بحر آ، ز لب جو ۲

آن ماه جهان از همه رو ظاهر و پیداست
چون فاخته تا چند زنی نعره که: کو،کو؟ ۳

گر یار ندیدیدی، بطلب در همه جایی
تا یار نبینی نشود کار تو نیکو ۴

میزان خدا عقل شریفست درین راه
گر تو سبک آیی نبود عیب ترازو ۵

من عاشق آن روی دل افروزم و حیران
زاهد دهدم توبه ز روی تو،زهی رو! ۶

قاسم، دل و جان ره نبرد جانب مقصود
تا نشنود از لطف ازل بانگ «تعالوا»! ۷