خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که به زندگی آزاد و بی‌قید رندان و عاشقان می‌پردازد. شاعر از باده‌نوشی، عشق، و دوری از تزویر و عقل خشک سخن می‌گوید. او بر اهمیت همراهی با دل و عشق تأکید دارد و از رنج‌های راه عشق و بی‌پایانی آن یاد می‌کند. در نهایت، حالت رندان خرابات را به تصویر می‌کشد که در میان مستان گویا اما خموشاند.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از نمادهایی مانند شراب و مستی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی مضامین مانند بی‌قیدی و انتقاد از عقل خشک نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۷۴ - ماییم که چون باده گل رنگ بجوشیم
ماییم که چون باده گل رنگ بجوشیم
گه باده بنوشیم و گهی باده فروشیم ۱
در صحبت عقل این دل بیچاره ملولست
بنشین نفسی، تا قدحی باده بنوشیم ۲
چون خرقه ما آلت عقل آمد و تزویر
آلودگی خرقه بزنار بپوشیم ۳
از حلقه ما دور مشو، ای دل و دینم
ما حلقه بگوشان ترا حلقه بگوشیم ۴
با عشق روانیم و دوانیم درین راه
از روز ازل تا به ابد دوش بدوشیم ۵
گویند که: این راه ندارد سر و پایان
هرچند که ما بی سر و پاییم بکوشیم ۶
قاسم، بنگر حالت رندان خرابات
در مجلس مستان همه گویای خموشیم ۷
گه باده بنوشیم و گهی باده فروشیم ۱
در صحبت عقل این دل بیچاره ملولست
بنشین نفسی، تا قدحی باده بنوشیم ۲
چون خرقه ما آلت عقل آمد و تزویر
آلودگی خرقه بزنار بپوشیم ۳
از حلقه ما دور مشو، ای دل و دینم
ما حلقه بگوشان ترا حلقه بگوشیم ۴
با عشق روانیم و دوانیم درین راه
از روز ازل تا به ابد دوش بدوشیم ۵
گویند که: این راه ندارد سر و پایان
هرچند که ما بی سر و پاییم بکوشیم ۶
قاسم، بنگر حالت رندان خرابات
در مجلس مستان همه گویای خموشیم ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۷۳ - ما عاشق و رند و پاکبازیم
گوهر بعدی:شماره ۴۷۵ - با روی تو ز سبزه و گلزار فارغیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
