شماره ۴۳۸ - گر بنالم من از این درد که در دل دارم

گر بنالم من از این درد که در دل دارم
بس عجب نبود اگر رحم کند دلدارم ۱

کهنه گنجیست درین کنج نهانی پنهان
ترک سر گویم و آن گنج نهان بردارم ۲

قسمتی کان ز ازل رفت چه شاید کردن؟
من بر آن قسمتم، ار زاهد، اگر خمارم ۳

گفتمش: رو بنما، گفت که: هی! حد تو نیست
خجل از گفته خویشم، پس سر می خارم ۴

اشک گلگون مرا رحم کن، ای جان و جهان
که بسودای تو از دیده فرو می بارم ۵

عاقبت کشته شمشیر غمت خواهم شد
من که از واقعه عشق تو بر خور دارم ۶

هیچ کس غیر تو در جان و دل قاسم نیست
حالم اینست، اگر مستم، اگر هوشیارم ۷