خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عرفانی از قاسم انوار، عشق را به عنوان نیرویی قدرتمند و الهی توصیف می‌کند که از غم و فکر دنیا رها می‌سازد و انسان را به دیوانگی و مستی می‌کشاند. شاعر عشق را بی‌ریا و خالص می‌داند و آن را به عنوان پادشاه حقیقت معرفی می‌کند. در پایان، شاعر از زاهد و هشیار انتقاد می‌کند و مستی عشق را برتر می‌شمارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌هایی مانند مستی و دیوانگی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژه‌ها و مفاهیم نیاز به دانش ادبی و عرفانی پایه دارند.
شماره ۴۱۳ - در تو عجب مانده ام ای عشق شنگ
در تو عجب مانده ام ای عشق شنگ
نوری و ناری بگه صلح و جنگ ۱
از غم و فکر دو جهان رسته است
عاشق دیوانه مست ملنگ ۲
عشق خدا پادشه راست گوست
عشق ندارد صفت ریو و رنگ ۳
جرعه ای از جام محبت بنوش
باز ره از باده و افیون و بنگ ۴
عشق چو شوریده و دیوانه شد
بحر جهانرا بکشد چون نهنگ ۵
چونکه مرا زاهد و هشیار دید
ساقی جان باده دهد بی درنگ ۶
قاسم، اگر مست نه ای کژ مرو
از تو کسی نشنود این عذر لنگ ۷
نوری و ناری بگه صلح و جنگ ۱
از غم و فکر دو جهان رسته است
عاشق دیوانه مست ملنگ ۲
عشق خدا پادشه راست گوست
عشق ندارد صفت ریو و رنگ ۳
جرعه ای از جام محبت بنوش
باز ره از باده و افیون و بنگ ۴
عشق چو شوریده و دیوانه شد
بحر جهانرا بکشد چون نهنگ ۵
چونکه مرا زاهد و هشیار دید
ساقی جان باده دهد بی درنگ ۶
قاسم، اگر مست نه ای کژ مرو
از تو کسی نشنود این عذر لنگ ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱۲ - نور ولایت تویی، شاه سلام علیک
گوهر بعدی:شماره ۴۱۴ - از شبستان ازل، تا بامداد آب و گل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
