شماره ۳۷۹ - مشکین کلاله را چو برافکند آن نگار

مشکین کلاله را چو برافکند آن نگار
از هر طرف برآمد فریاد زینهار! ۱

در سلک عاشقان بکرم آن حبیب دل
ما را شمار کرد، زهی لطف بی شمار ۲

امسال نیز محرم سر خدا نشد
چون خواجه خوشدلست بافسانهای پار؟ ۳

اسرار دوست هر چه شنیدی امانتست
ای دل، اگر امینی، امانت نگاه دار ۴

دریا و در شنیده ای، اما ندیده ای
دریای جان دلست و سخن در شاهوار ۵

با پیشوای شهر بگویید: کای سلیم
با ترس سر میآر و درین کوچه سر مدار ۶

تا چند سر بجهل برآری؟ مکن چنین
سر را بدل فرو بر و از دوست سر بر آر ۷

ای جان من مکوش بهجران که بعد از این
دل را نه صبر ماند، نه آرام و نه قرار ۸

قاسم بصد نیاز دل و شوق دوستی
مستان چشم تست، زهی چشم پر خمار! ۹