شماره ۳۷۰ - ساقی، بیار باده، که تلخست انتظار

ساقی، بیار باده، که تلخست انتظار
چون من خمار می شوم، از بهر من خم آر ۱

با عشق باش و همدم و همراز عشق باش
دل در جهان مبند، که داریست بی مدار ۲

از عشق وا ممان، که زیان در زیان کنی
همراه عشق باش، که شیریست در شکار ۳

ای شیخ روزگار، که مغرور و غافلی
بر خرقه و دراعه خود ماتمی بدار ۴

در حال زار ما بتکبر نظر مکن
تو مست رای خویشی و ما مست روی یار ۵

ای عقل چاره ساز، که ترسیده ای ز سر
سر بایدت بکوچه عشاق، سر مدار ۶

قاسم بداغ لاله رخان رفت و رسته است
برتر بتش همیشه ریاحین لاله زار ۷