این متن به توصیف حالات و ویژگی‌های یک شخصیت معنوی و عرفانی می‌پردازد که گاه در پرده‌های عزت پنهان می‌شود و گاه آشکار می‌گردد. او گاه درون پرده جهانی را به هم می‌زند و گاه بیرون از پرده، جهان‌ها را در بر می‌گیرد. این شخصیت گاه امین مدرسه و خانقاه است و گاه امیر کوچه‌های دردمندان. گاه غم او برای دل مانند نوای ارغنون است و گاه به زیبایی و لطف گل ارغوان می‌شود. او بی‌نشان است، ولی تمام عالم نشان اوست. در پایان، از قاسم مسکین یاد می‌کند و شرف خود را مانند ماه آسمان می‌داند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مضامین ارتباط برقرار کنند.
شماره ۳۳۴ - گاهی درون پرده عزت نهان شود
گاهی هزار پرده بدرد،عیان شود ۱
گاهی درون پرده جهانی بهم زند
گاهی برون پرده جهان در جهان شود ۲
گه در طریق عزت امان زمین بود
گاهی درون پرده امام زمان شود ۳
گاهی امین مدرسه و خانقه بود
گاهی امیر کوچه دردی کشان بود ۴
گاهی غمش برای دلم ارغنون زند
گاهی بحسن و لطف گل ارغوان شود ۵
او بی نشان و جمله عالم نشان اوست
گه در نشان نماید و گه بی نشان شود ۶
گر پرسدم که قاسم مسکین ما کجاست؟
رویم ازین شرف چو مه آسمان شود ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
