شماره ۳۱۷ - صدبار فکر کردم و صد راه آزمود

صدبار فکر کردم و صد راه آزمود
بیچارگیست چاره،زیانست عین سود ۱

فریاد جان ما همه از درد دوریست
گرنیست آتشی ز کجا خاستست دود؟ ۲

گرمنع یارنیست پس این دورباش چیست؟
گرنیست ماتمی ز چه شد جامها کبود؟ ۳

هستی یار مایه شادی جان بسست
عاشق چه قدر دارد،اگر بود،اگر نبود؟ ۴

اما از آنکه عاشق بیچاره آینه است
زین روی بود قیمت آیینه را فزود ۵

دل مست حیرتست که:تدبیر کار چیست؟
جان غرق منتست که آن یار رو نمود ۶

از دیده ها دو رود روان می کند مدام
قاسم بیاد وصل تو می خواند این سرود ۷