شماره ۳۱۰ - تویی،که مرهم ریشی و غایت مقصود

تویی،که مرهم ریشی و غایت مقصود
جناب حضرت محبوب عاقبت محمود ۱

مرا که طاقت هجران نمانده است،ای دوست
بیا که عمر عزیزست،میشود نابود ۲

یقین که هیچ ندانست قدر عمر عزیز
کسی که در ره عشقت نکرد ترک وجود ۳

مرا که خیل خیال تو یار غار آمد
بروز هیچ نیاسود و شب دمی نغنود ۴

بیا بمجلس رندان عشق و خوش بشنو
هزار ناله بربط، هزار نغمه عود ۵

شبی خیال رقیبم بخاطر آمد و عقل
خطاب کرد بجان :«بئس وارد المورود» ۶

بیار، ساقی جان، باده مصفا را
بده بقاسم مسکین،برغم شیخ جحود ۷