شماره ۲۹۵ - مرا اگر تو ندانی حبیب می داند

مرا اگر تو ندانی حبیب می داند
دوای درد دلم را طبیب میداند ۱

صفیر ما نشناسی،که زاهد خشکی
لسان فاخته کبک نجیب می داند ۲

شراب عشق بر آشفتگان مجنون ریز
بر غم خواجه،که خود را لبیب میداند ۳

مگو ز بوی گل و یاسمین بپیش جعل
که از لطافت گل عندلیب میداند ۴

مگو ز بوی گلستان بپیش آن جعلی
که بوی حنظله را نشر طیب میداند ۵

مرا بوعده وصلش حیات داد حبیب
که دوست نوبت مرگ رقیب میداند ۶

همیشه وصل تو قاسم به جان و دل طلبد
که این دعا به اجابت قریب میداند ۷