شماره ۲۲۰ - عشق تو مرا از هر دو جهان ساخت مجرد

عشق تو مرا از هر دو جهان ساخت مجرد
ای عشق گرانمایه و ای دولت سرمد ۱

مردم ز غم عشق و نی یافتم آخر
از دولت دیدار تو صد جان مجدد ۲

من رند خرابات مغانم،چه توان کرد؟
اینست مرا مذهب، اگر نیکم،اگر بد ۳

از عشق تو منعم نکند توبه و تقوی
ویران شود از سنگ قضا قصر مشید ۴

در کوی تو پستیم، زهی منصب عالی!
با روی تو مستیم، زهی عشق مؤبد ۵

از غمزه جادوی تو مستیم و فراغت
از حادثه دایره چرخ مشعبد ۶

مطلق سخن اینست که :مرغ دل قاسم
جز دام تو در دام کسی نیست مقید ۷