خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر عاشقانه و ستایش‌آمیز، زیبایی و منحصربه‌فرد بودن معشوق را توصیف می‌کند. شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند گل، سنبل و آفتاب، برتری معشوق را بر همه زیبایی‌های جهان تأکید می‌کند و او را بی‌همتا می‌خواند. همچنین، رابطه عاشقانه و عمیق بین شاعر و معشوق را بیان می‌کند و عشق را تنها چیزی می‌داند که در میان راهروان راه اهمیت دارد.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با احساسات و تصاویر شاعرانه آن ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۹۲ - چو رویت تازه گل در بوستان نیست
چو رویت تازه گل در بوستان نیست
چو مویت سنبلی بر ارغوان نیست ۱
بدار آیینه بر رو، تا به بینی
که چون روی تو رویی در جهان نیست ۲
بزیبایی نظر کن، تا به بینی
که زیبایی تو در بحر و کان نیست ۳
چو رویت آفتاب عالم افروز
طلب کردیم، در کون و مکان نیست ۴
مشو خوشدل بآزار دل من
که آزار از طریق دوستان نیست ۵
تو شاه جان مایی، در حقیقت
چو تو شاهی میان انس و جان نیست ۶
میان رهروان راه، قاسم
بغیر از عشق چیزی در میان نیست ۷
چو مویت سنبلی بر ارغوان نیست ۱
بدار آیینه بر رو، تا به بینی
که چون روی تو رویی در جهان نیست ۲
بزیبایی نظر کن، تا به بینی
که زیبایی تو در بحر و کان نیست ۳
چو رویت آفتاب عالم افروز
طلب کردیم، در کون و مکان نیست ۴
مشو خوشدل بآزار دل من
که آزار از طریق دوستان نیست ۵
تو شاه جان مایی، در حقیقت
چو تو شاهی میان انس و جان نیست ۶
میان رهروان راه، قاسم
بغیر از عشق چیزی در میان نیست ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۱ - بجز وصلت حیات جاودان نیست
گوهر بعدی:شماره ۱۹۳ - بپیش مردم نادیده این سخن شینیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
