شماره ۱۶۵ - چون روی تو ز مصحف تنزیه آیتیست

چون روی تو ز مصحف تنزیه آیتیست
هرجا که آیتیست در آنجا درایتیست ۱

از من قبول کن سخن خوش، باعتقاد :
هرجا درایتیست هم آنجا هدایتیست ۲

آخر نگشت عشق و بپایان رسید عمر
اول بدایتیست، بآخر نهایتیست ۳

هرجا که می رود سخنی در بیان عشق
مقصود حسن تست، دگرها حکایتیست ۴

زین بیشتر جفا مکن، ای عمر نازنین
آخر جفا و جور ترا حد و غایتیست ۵

همراه عشق باش، که این عشق چاره ساز
اول هدایتیست، بآخر عنایتیست ۶

در خانه جای عقل بود، یا مقام عشق
مامور عشق باش، که جان را حمایتیست ۷

این عشق چاره ساز در اطوار کاینات
منصور رایتی و از نور رایتیست ۸

قاسم، بهر کجا که زند عشق او علم
در ظل او گریز، که مشهور رایتیست ۹