شماره ۱۱۴ - ملامت را بمان، چه جای بیمست؟

ملامت را بمان، چه جای بیمست؟
که روح القدس جانت را ندیمست ۱

اگرچه راه دشوارست آخر
که امداد از مددهای کریمست ۲

تو عاشق باش و طور عاشقی ورز
که عاشق بر صراط مستقیمست ۳

غنیمی کز روانت روضه سازد
بچشم سر ببین: عشق آن غنیمست ۴

دلی، کز عاشقی بی رنگ و بویست
مخوانش دل، که شیطان رجیمست ۵

دلم را غیر درگاه تو جا نیست
مدام این دل برین درگه مقیمست ۶

بیا، قاسم، ز هستی توبه می کن
که سلطان تو تواب الرحیمست ۷