شماره ۱۰۶ - بهر کجا که رسد عشق شاه محترمست

بهر کجا که رسد عشق شاه محترمست
صفات عشق تو گفتن نشانه کرمست ۱

مرو بپیش، که ترسم که باز گردانند
که علت حدثان نفی معنی قدمست ۲

بدان که: جان تهی همچو جسم بی جانست
نخواهمش بکف آرم، اگرچه جام جمست ۳

رقیب خواست که آزار من کند ز حسد
حبیب گفت: مرنجان، که آهوی حرمست ۴

ندای دوست بجانها نمیرسد دایم
ندای او نشنیدن نشانه صممست ۵

میان صومعه دیدیم طاعتست و نماز
بکوی عشق رسیدیم عاشقان همه مست ۶

شراب عشق بمی خوارگان مجلس ده
حدیث زاهد خودبین مگو، که کم ز کمست ۷

رقیب واقعه عشق را نمی داند
بپیش مردم عارف رقیب کالعدمست ۸

قلم برندی قاسم زدند روز ازل
همه حکایت دل مقتضای آن رقمست ۹