شماره ۳۹ - ای از جمال روی تو تابنده آفتاب

ای از جمال روی تو تابنده آفتاب
وز آفتاب روی تو خورشید در حجاب ۱

اندر میان پرده عزت نشسته ای
در آرزوی روی تو مردند شیخ و شاب ۲

تا در هوای عشق تو رقصان چو گرد شد
مرغ دلم رمید ز سودای خاک و آب ۳

تو آفتاب حسنی و ما سایه توایم
ای آفتاب حسن ازین سایه رو متاب ۴

فریاد دور باش برآمد ز هر طرف
جان از در تو دور نگردد بهیچ باب ۵

گویی که: عاشقان نرسیدند در وصال
چون از تو شد حجاب چه گوییم در عتاب؟ ۶

ما قبله جمال تو جوئیم جاودان
چون «الصلوة » یار خطابیست مستطاب ۷

گویند: منکری سوی دوزخ روانه شد
گفتند عاشقان که: «ذهاب بلا ایاب » ۸

ما بنده توایم، چه بیم از امید و بیم؟
ما عاشق توایم، اگر عفو، اگر عقاب ۹

عالم چو قشر آمد و عاشق لباب اوست
گر عاشق لبیبی واقف شو از لباب ۱۰

تیره است وقت ما، که ندیدیم باده ای
قاسم، زخم یار طلب کن شراب ناب ۱۱