شماره ۳۴ - از حد گذشت قصه درد نهان ما

از حد گذشت قصه درد نهان ما
ترسم که ناله فاش کند راز جان ما ۱

جایی رسید ناله که از آسمان گذشت
با او بهیچ جا نرسید این فغان ما ۲

ما گم شدیم در طلب حی لایموت
از سالکان ره ندهد کس نشان ما ۳

نادیده کرد هر نفس از لطف عیب پوش
چندین جفا که دید ز ما دلستان ما ۴

نی همدمی خوشست، که تا روز رستخیز
با دوستان حدیث کند داستان ما ۵

در آتش تو منتظر آب رحمتیم
ساقی، بیار جام می ارغوان ما ۶

بیحکمتی غریب وحدیثی عجیب نیست
شادی یک زمان و غم جاودان ما ۷

همت نگر، که از عالم فراغتند
دردی کشان کوچه دیر مغان ما ۸

بسیار فکر کرد و ندانست شمه ای
در لطف آن دهان خرد خرده دان ما ۹

گفتم که: قاسمی چه کسست؟ ای مراد جان
گفتا که: رند زنده دل کس مدان ما ۱۰