خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر احساس دل‌تنگی و فرار از درد و رنج است. شاعر از فرار به مکانی امن سخن می‌گوید تا از آسیب‌ها در امان بماند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی عمیق است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۱۳۴ - دل رفت ز خود هنوز جان نارفته
دل رفت ز خود هنوز جان نارفته
آمد به کنار از میان نارفته ۱
خواهی که به سنگی نزنندت چون تیر
بگریز به خانهٔ کمان نارفته ۲
آمد به کنار از میان نارفته ۱
خواهی که به سنگی نزنندت چون تیر
بگریز به خانهٔ کمان نارفته ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۳ - با نفس دغل تو بدگمان باشی به
گوهر بعدی:شماره ۱۳۵ - این عالم ما که بی نظیر افتاده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
