خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از چشمی سخن میگوید که تمام دنیای او را میبیند. روزش پر از حیرت و شبش پر از اشک است. چشمانش ویژگیهای چرخ (زمان یا فلک) را گرفته و همیشه آن را در لباس عزا میبیند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و لحن غمگین متن، آن را برای مخاطبان بالغ مناسبتر میکند.
شماره ۱۱۰ - چشمی که از او دو عالمش می بینم
چشمی که از او دو عالمش می بینم
روزش حیران و شب نمش می بینم ۱
خاصیت چرخ را گرفته چشمم
دایم به لباس ماتمش می بینم ۲
روزش حیران و شب نمش می بینم ۱
خاصیت چرخ را گرفته چشمم
دایم به لباس ماتمش می بینم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۹ - شوخی که بری ز عالمش می بینم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۱ - دنیا که وفایش و بقایش معلوم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.