خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن به عظمت و ناشناختگی ذات الهی اشاره دارد و بیان میکند که درک کامل آن برای انسان ممکن نیست. همچنین، شاعر احساس میکند که هرگاه میخواهد از معرفت الهی سخن بگوید، ابزارهایش ناکافی و سرد هستند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان با سن پایین ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند «برف و سرد» نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۸۶ - ای آن که تویی ز عقل ها بالاتر
ای آن که تویی ز عقل ها بالاتر
پی برده به کنه ذات تو کس کمتر ۱
هرگاه ز عرفان تو خواهم گویم
می بینم برف و سرد، اسبابم تر ۲
پی برده به کنه ذات تو کس کمتر ۱
هرگاه ز عرفان تو خواهم گویم
می بینم برف و سرد، اسبابم تر ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۵ - خواهی که رسی به دوست جولان بگذار
گوهر بعدی:شماره ۸۷ - خواهی که رسی به دوست، از جان بگذر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.