خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر از لطف و احسان شاه و تأثیر آن بر جایگاه خود در میان مردم و قدرت‌یافتنش در شهر حلب سخن می‌گوید و خود را با یوسف و سلیمان مقایسه می‌کند.

متن دارای مفاهیم نمادین و ادبی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد.

مشاهده کامل

شماره ۵۴ - از مروحه ای که شاه، احسانم کرد

از مروحه ای که شاه، احسانم کرد
انگشت نما میان خوبانم کرد ۱

در شهر حلب باد به فرمانم کرد
یوسف ز اعجاز خود سلیمانم کرد ۲
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) قالب: رباعی تعداد ابیات: ۲ ۲۹۰
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۳ - هر صبح ز گریه رخ ترم باید کرد
گوهر بعدی:شماره ۵۵ - بی ناز تو من نیاز نتوانم کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.