خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از گذر عمر خود با حسرت یاد می‌کند و افسوس می‌خورد که زمانش را بدون عبادت و تفکر معنوی سپری کرده است. در پایان، او به نتیجه‌ای ناخوشایند می‌رسد و اشاره می‌کند که کارش تحت تأثیر وسوسه‌های شیطانی قرار گرفته است.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و معنوی است که درک آن برای نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، اشاره به «دیوان» (شیطان) ممکن است نیاز به توضیح بیشتری برای مخاطبان جوان‌تر داشته باشد.
شماره ۴۷ - صد حیف که عمرم به خسارت بگذشت
صد حیف که عمرم به خسارت بگذشت
در فکر عبادت و عبارت بگذشت ۱
آخر به قباحتی کشید انجامش
کاری که ز دیوان اشارت بگذشت ۲
در فکر عبادت و عبارت بگذشت ۱
آخر به قباحتی کشید انجامش
کاری که ز دیوان اشارت بگذشت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶ - جامی است جهان به دست یک ساقی نیست
گوهر بعدی:شماره ۴۸ - خود آمده زنده مرده می باید رفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
